Robert II Krótkoudy
Wstęp
Robert II Krótkoudy, znany również jako Robert Curthose, to postać historyczna, która odegrała istotną rolę w dziejach Anglii i Normandii. Urodzony około 1054 roku, był najstarszym synem Wilhelma Zdobywcy, króla Anglii i księcia Normandii, oraz Matyldy, córki hrabiego Flandrii. Jego życie, pełne konfliktów i dramatycznych zwrotów akcji, ukazuje złożoność relacji rodzinnych w kontekście politycznym średniowiecznej Europy. W artykule przybliżymy początki życia Roberta, jego konflikty z ojcem i braćmi, a także uczestnictwo w wyprawie krzyżowej oraz późniejsze lata spędzone w niewoli.
Początek życia
Dokładna data urodzenia Roberta II Krótkoudego nie jest znana. Uważa się, że przyszedł na świat między 1051 a 1054 rokiem. Powszechnie znany był jako „Krótkoudy”, co odnosiło się do jego cech fizycznych. W kronikach historycznych zapisał się jako postać nietuzinkowa, jednak jego dzieciństwo obfitowało w tragedie osobiste. Już w młodym wieku został zaręczony z Małgorzatą, dziedziczką hrabstwa Maine, lecz zmarła ona przed ślubem. Pomimo tej straty, zaręczyny te zapewniły mu pewne prawa do hrabstwa Maine.
W 1056 roku Herbert II, ostatni przedstawiciel dynastii rządzącej Maine, przybył na dwór Wilhelma Zdobywcy i wyznaczył Roberta dziedzicem hrabstwa. Po śmierci Herberta w 1062 roku Wilhelm ogłosił Roberta hrabią Maine. W 1063 roku Robert objął rządy w hrabstwie po pokonaniu swojego konkurenta, Waltera de Vexin. Niestety walki o sukcesję w Maine trwały nadal i w 1069 roku Robert został wyparty przez zbuntowanych poddanych.
Konflikt z ojcem
Już jako młody człowiek Robert Krótkoudy wyróżniał się odwagą i talentem wojskowym. Niemniej jednak jego lenistwo i słabość charakteru stały się powodem licznych konfliktów z ojcem oraz młodszymi braćmi. Konflikt z Wilhelmem Zdobywcą rozpoczął się w 1077 roku po incydencie z udziałem jego braci, którzy obrzucili go wodą z kloaki. Po tym wydarzeniu Robert próbował przejąć kontrolę nad zamkiem w Rouen, co doprowadziło do aresztowania go przez ojca.
Robert i jego towarzysze uciekli do Hugona de Chateauneuf-en-Thymerais, gdzie rozpoczęli działalność rabunkową. Wilhelma Zdobywcę wspierał król Francji Filip I w walce przeciwko buntownikowi. Konflikt między ojcem a synem zaostrzył się po tym, jak Robert podczas bitwy prawie zabił swojego ojca. Dopiero starania królowej Matyldy doprowadziły do czasowej zgody między ojcem a synem.
Książę Normandii
Po śmierci Wilhelma Zdobywcy w 1087 roku Robert otrzymał księstwo Normandii, podczas gdy jego brat Wilhelm koronował się na króla Anglii. Konflikty między braćmi nasiliły się szybko, gdy feudałowie angielscy zaczęli dążyć do osadzenia Roberta na tronie Anglii jako bardziej dogodnego władcy niż Wilhelm II Rudy. Mimo tego Robert nie podjął działań wspierających rebeliantów i nie przygotował ekspedycji do Anglii.
Wkrótce po objęciu rządów w Normandii Robert zaczął mieć problemy ze swoimi doradcami. Ranulf Flambard był jednym z pierwszych doradców książęcych, ale ich drogi szybko się rozeszły. Ranulf stał się potężnym doradcą króla Wilhelma II Rudy i był znienawidzony przez wielu feudałów normandzkich.
Wyprawa krzyżowa
W 1096 roku Robert postanowił wziąć udział w I wyprawie krzyżowej po ogłoszeniu jej przez papieża Urbana II na synodzie w Clermont. Jego plany skonfrontowały się z problemami finansowymi; brakowało mu funduszy na przygotowania do wyprawy. Ostatecznie zdołał uzyskać pożyczkę od brata Wilhelma na kwotę 10 000 marek pod zastaw księstwa Normandii.
Robert podróżował razem z hrabią Flandrii oraz innymi krzyżowcami przez Półwysep Apeniński i dotarł do Konstantynopola. W trakcie wyprawy uczestniczył w zdobyciu Jerozolimy oraz bitwie pod Askalonem. Choć istnieją pewne spekulacje dotyczące tego, że mógł być wybierany na króla Jerozolimy, brak jest jednoznacznych dowodów na potwierdzenie tych informacji.
Konflikt z bratem
Po powrocie Roberta z wyprawy krzyżowej doszło do tragicznych wydarzeń związanych ze śmiercią jego brata Wilhelma II Rudy’ego podczas polowania. Zgodnie z umowami między braćmi tron Anglii powinien przypaść Robertowi; jednak Henryk I Beauclerc przejął władzę. Robert postanowił wykorzystać swoje prawa do tronu i zebrał armię, aby stawić czoła Henrykowi.
Niestety dla Roberta jego działania były chaotyczne i niepoparte odpowiednim wsparciem ze strony ludności angielskiej. Po nieudanej próbie zdobycia korony wrócił do Normandii i zawarł ugodę z Henrykiem I Beauclercem, zrzekając się pretensji do angielskiego tronu za roczną pensję.
Lata w niewoli
Konflikty między braćmi trwały dalej; ostatecznie doszło do decydującej bitwy pod Tinchebray w 1106 roku, gdzie armia Roberta została pokonana. Większość rycerzy znalazła się albo martwa, albo w niewoli; sam Robert został uwięziony przez brata Henryka I. Przez następne dwadzieścia lat spędził życie w zamku Devizes, a później pr
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).