Shinkendo
Wstęp
Shinkendo, znane jako 真劍道 w języku japońskim, to nowoczesna sztuka walki oparta na japońskim mieczu, czyli katanie. Stworzona w 1990 roku przez Toshishiro Obatę, sztuka ta łączy tradycję z nowoczesnością, przyciągając entuzjastów sztuk walki na całym świecie. Shinkendo jest złożonym systemem, który nie tylko skupia się na technikach walki, ale również na filozofii oraz duchowym aspekcie treningu. Celem tego artykułu jest przedstawienie genezy Shinkendo, jego systemu nauczania, struktury stopni oraz obecności tej sztuki w Polsce.
Geneza Shinkendo
Shinkendo powstało jako autonomiczny system posługiwania się samurajskim mieczem, jednak jego fundamenty opierają się na wieloletnich studiach i praktykach w różnych tradycyjnych stylach (Koryu). Toshishiro Obata, twórca Shinkendo, czerpał inspiracje z wielu źródeł, co miało istotny wpływ na kształt tej sztuki walki.
Jednymi z najważniejszych inspiracji dla Shinkendo były:
- Yagyu Shinkage-ryu i Kashima Shin-ryu – intensywne formy sparingu, które uczą szybkiej reakcji i adaptacji w walce.
- Jigen-ryu – znane z mocnych i skutecznych uderzeń oraz cięć, co podniosło efektywność technik używanych w Shinkendo.
- Ioriken Battojutsu – styl ten skupia się na precyzyjnych i płynnych formach tameshigiri, czyli testów cięć.
- Kendo – dostarcza elementów szybkich ruchów oraz natychmiastowych reakcji w walce.
- Aikido i Ryukyu Kobudo – wpływają na płynność ruchów oraz umiejętność unikania ataków przeciwnika.
Zdecydowany wpływ na kształtowanie Shinkendo miał także mentor Obaty, Sensei Taizaburo Nakamura oraz styl Toyama-ryu Battodo. Techniki tego stylu zostały włączone do systemu nauczania Shinkendo jako gaiden waza – techniki zapożyczone.
System nauczania Shinkendo
Shinkendo wyróżnia się wszechstronnością poprzez równoległe nauczanie pięciu kluczowych aspektów posługiwania się kataną:
- Suburi – ćwiczenie pojedynczych cięć oraz ich kombinacji. Obejmuje również taisabaki (ruchy całego ciała), ashisabaki (pracę nóg) oraz kensabaki (ruchy miecza).
- Battoho – techniki błyskawicznego dobycia miecza połączonego z zadaniem ciosu.
- Tanrengata – dziesięć form kata wykonywanych solo, służących do rozwijania precyzji i płynności ruchów.
- Tachiuchi – aranżowane formy sparingu w parach, które pozwalają na praktyczne zastosowanie nabytych umiejętności.
- Tameshigiri – testy cięć wykonywane głównie na matach tatami-omote, które sprawdzają skuteczność i precyzję cięć.
Powyższe elementy treningowe są ze sobą ściśle powiązane i tworzą kompleksowy obraz umiejętności posługiwania się samurajskim mieczem. Dodatkowo, na wyższym poziomie trening rozszerzony jest o techniki posługiwania się dwoma mieczami – nito.
System stopni w Shinkendo
W Shinkendo stosowany jest tradycyjny system stopni oparty na terminologii zamiast nowoczesnego podziału Kyu/Dan. W ramach tego systemu wyróżnia się dwa typy stopni: uczniowskie oraz instruktorskie. Uczniowskie stopnie to:
- Ichimonji
- Jiho
- Santen
- Shiho
- Kirigami
- Goho
- Gohomokuroku
- Hyaku-e
- Ren-e
- Ji-e
- Toku-e
- Shin-e
- Sei-e
Dla instruktorów przewidziano osobny system stopni:
- Kenshuin
- Shidoin
- Shoden Renshi Kaku
- Shoden Renshi
- Chuden Renshi Kaku
- Chuden Renshi
Z wyższych stopni można wymienić:
- <
- Kyoshi
- Shihan
- Hanshi
Zasady przyznawania stopni są ściśle związane z postępami uczniów oraz ich umiejętnościami pedagogicznymi. Nie każdy dobry student musi być uznawany za dobrego nauczyciela, co sprawia, że proces edukacyjny jest bardziej zindywidualizowany.
Shinkendo w Polsce
Pierwsze treningi Shinkendo w Polsce odbyły się w 2004 roku podczas seminarium prowadzonego przez Senseia Brenta Hire’a. W 2005 roku miało miejsce pierwsze seminarium pod przewodnictwem Kaiso Toshishiro Obaty. Te wydarzenia spowodowały powstanie pierwszych dojo w Polsce, które zlokalizowane były głównie na Śląsku – w Bytomiu i Świętochłowicach. Do roku 2015 sekcje Shinkendo były obecne tylko w tym regionie. Jesienią tego samego roku zaczęły powstawać grupy poza Śląskiem, m.in. na Mazowszu.
Dziś w Polsce funkcjonują licencjonowane dojo będące członkami Międzynarod
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).